Má cheap an rialtas gur cleas glic ab ea socrú rialtais a aontú le grúpa Michael Lowry agus ansin am cainte de chuid an fhreasúra a thabhairt dóibh, chuaigh an cambheart in abar orthu nuair a tháinig lucht na heite clé ar fad le chéile le cur i gcoinne an phlean.
Is cosúil gur chreid an rialtas go mbeadh Sinn Féin leo féin ag cur i gcoinne bheart an rialtais, agus go mbeadh príomhpháirtí an fhreasúra lagaithe arís tar éis an olltoghcháin, a bhí ina ábhar díomá.
Ach ní mar sin a thit sé amach. Ina ionad sin, tháinig an eite chlé le chéile agus léirigh siad fírinne an tseanfhocail: ní neart go cur le chéile.
Ó am go chéile bíonn caint ann faoi aontas ar an eite chlé, ach róláidir i gcónaí a bhíonn na difríochtaí idé-eolaíochta, an éagsúlacht ó thaobh straitéise, an easpa muiníne ina chéile, an dianiomaíocht do vótaí agus, fiú, naimhdeas.
Éacht mar sin a rinne an rialtas an eite chlé a aontú an uair seo, ach an seasfaidh an t-aontas agus an féidir tógáil air?
Ní míniú ar thoradh an toghcháin teip na eite clé teacht le chéile, ach chuir sé sé leis an tuiscint nach bhféadfaí móramh a bhaint amach do rialtas faoi cheannas Shinn Féin.
Bhí Pobal seachas Brabús ag rá go dtacóidís le rialtas Shinn Féin, bhí na Daonlathaithe Sóisialta ciúin go maith faoin scéal, ach léirigh Ivana Bacik is Páirtí an Lucht Oibre a naimhdeas go hoscailte.
Ar an taobh eile den scéal, ámh, tá amhras mór faoi Pháirtí an Lucht Oibre i measc gníomhaithe ar an eite chlé i gcoitinne, mar gheall ar ról an pháirtí sa rialtas idir 2011-2016.
Cé gur labhair an páirtí roimh ré faoi rogha a bheith idir bealach Pháirtí an Lucht Oibre nó bealach Frankfurt (sé sin na baincéirí Eorpacha), nuair a bhí siad i rialtas rinne siad dearmad ar gcuid gealltanas is bhrúigh siad déine ar an bpobal go neamhthrócaireach.
Is beag muinín go deimhin atá ag daoine as an bpáirtí mar gheall air sin is mar gheall ar a rannpháirtíocht, arís is arís eile, i rialtais Fhine Gael. Ach, mar gheall ar a nasc le cuid de ghluaiseacht na gceardchumann, is cuid den eite chlé iad mar sin féin.
Níl an oiread sin muiníne ag daoine as an gComhaontas Glas ach oiread. Ní léir go dtuigeann na Glasaigh gur chaill siad vótaí toisc go raibh cuid mhaith dá lucht leanúna buartha faoi chúrsaí sóisialta is eacnamaíochta chomh maith le bheith buartha faoin chúrsaí timpeallachta agus cúrsaí aeráide. Má dhiúltaíonn na Glasaigh glacadh leis an bhfírinne sin, agus a gcuid polasaithe a athrú dá bharr, tá sé deacair a fheiceáil cén chaoi go dtiocfaidh feabhas orthu.
Má tá aontas ar an eite chlé le cur le chéile beidh sé riachtanach aghaidh a thabhairt ar an easpa muiníne sin. Is léir nach mbeidh sé sin éasca.
Is é Sinn Féin an páirtí is mó sa bhfreasúra, agus mar sin is orthu atá an dualgas mór maidir le haontas ar an eite chlé le baint amach. Caithfidh guth aontaithe a bheith ag na trí mhórpháirtí ar a laghad agus caithfidh siad a bpolasaithe a chur in oiriúint dá chéile agus straitéis a oibriú amach le tabhairt faoin rialtas.
Tá difear an-mhór eatarthu ar ndóigh faoi cheist an Tuaiscirt. Teastaíonn ó Shinn Féin dlús a chur faoin éileamh go mbeadh reifreann ann faoin teorainn, ach is cosúil go bhfuil Páirtí an Lucht Oibre níos mó i gcoinne athaontú na tíre ná aon pháirtí eile sa Dáil, fiú Micheál Martin.
Beidh sé riachtanach an scéal tábhachtach sin a láimhseáil taobh amuigh d’aon straitéis aontaithe ar an eite chlé.
Ach tá a lán nithe eile nach bhfuil an oiread sin idir na páirtithe fúthu – tithíocht, sláinte, polasaithe ciallmhara faoin aeráid, riachtanais shóisialta is eile.
Tá rud níos tábhachtaí ann ná díreach aontú idir na páirtithe, áfach. Caithfidh ceardchumainn is ceardchumannaithe, lucht eagraíochtaí pobail is lucht agóide a bheith páirteach ann. Thabharfadh an rannpháirtíocht seo bunús láidir don aontú ar an eite chlé.
Ar ndóigh, tá leagan eile d’aontú na heite clé i gceist ag bunaíocht an stáit, agus cloistear go minic faoi sna meáin mhóra. Sé sin, gur chóir do Pháirtí an Lucht Oibre agus na Daonlathaithe Sóisialta aontú mar pháirtí amháin agus an chuid eile a fhágáil as.
Is é atá i gceist leis seo ná filleadh ar an seanchóras dhá pháirtí go leith. Ach ní oibreoidh sé.
Tá na Daonlathaithe Sóisialta róchiallmhar chun iad féin a sháinniú sa bpuiteach, is tá Sinn Féin róláidir le gur féidir neamhaird a dhéanamh de.
Ar deireadh thiar, cé acu fíor-aontú na heite clé ar fad atá ag teastáil, nó Páirtí an Lucht Oibre a fhágáil leis féin taobh amuigh den chomhghuaillíocht?